На средбата со епархиската заедница на Мадрид, на стадионот „Сантијаго Бернабеу“, на крајот од третиот ден од неговото апостолско патување во Шпанија, понеделник 8 јуни 2026 година, папата Лав XIV праша дали „она што сме и што правиме како христијани“ допира до срцето на градот. Затоа ги поттикна верниците „повторно да ја научат духовната уметност на внимателноста“, уверени дека „човек може да се врати на верата или да ја доживее за првпат во зрелоста“.
„Денес Црквата во Мадрид постигна ‘гол’ за вечноста“, рече папата Лав XIV, користејќи фудбалска слика со која одговори на ентузијазмот на стадионот „Сантијаго Бернабеу“, историскиот дом на Реал Мадрид, кој го пречека во топлата јунска вечер за средбата со епархиската заедница.
Папата им довери на повеќе од 80.000 верници предизвикувачка мисија. Во голем град како Мадрид, каде што заедно живеат различни традиции и „души“, нагласи тој, евангелското сведоштво на христијаните може да ги ослободи „најдобрите енергии на човештвото бомбардирано со слики и зборови, но гладно за правда и жедно за вистина“.
Но, за да се стигне „таму каде што се формираат нови наративи и парадигми“ за градската заедница, потребно е, рече Папата, „повторно да ја научиме духовната уметност на внимателноста“ и да се стремиме да градиме заедно, „преобразувајќи ја различноста во ресурс и правејќи ги слушањето и дијалогот заедничка основа врз која можат да растат правдата и братството“. Тој ги повика верниците да имаат доверба во фактот „дека некој може да се врати на верата или да ја доживее за првпат во зрелоста“.
Да се учи уметноста на полифонијата, различност во единството
При крајот на бдението, доживеано како „голема химна на верата“ на она што Папата го нарече „прекрасно црковно семејство кое ја учи уметноста на полифонијата, односно различноста во единството“, папата Лав ја потсети Црквата во Мадрид дека „нашите срца треба да пеат“.
Надоврзувајќи се на сликата за песната, која ја воведе надбискупот Кобо Кано, Папата го истакна „значењето што го ослободуваат настаните во литургијата“. Тој потсети дека Шпанците се народ „кој ја сака музиката, танцот и заедништвото“, но истовремено живее и искуства на „конфликт, резигнација, понекогаш очај“, ситуации што Евангелието може да ги отвори кон надежта.
Радоста на Евангелието како основно чувство
Затоа, Папата ги повика верниците да го сведочат Евангелието во главниот град Мадрид, дом на важни институции и организации, но и „одредиште за милиони посетители и браќа и сестри кои бараат нови можности“.
„Вашата радост ќе биде заразна ако се преобрази од минлива емоција во трајна состојба на постоење, во вкоренето чувство што ги обновува поединците, групите и епархиската заедница. Не е случајно што апостолите, во своите списи, толку често ги повикуваат Црквите на радост, препорачувајќи ја речиси како заповед“, рече папата Лав.
Божјите дарови ни се дадени за општото добро
Ова е Evangelii Gaudium, радоста на Евангелието, опишана од папата Фрањо во неговиот Апостолски поттик: едногласен одговор на Божјото дело во Исус Христос, Кој со Својот живот, смрт и воскресение „засекогаш го променил погледот кон историјата на оние што Го сретнале и Го следеле“.
Како што потсети папата Лав XIV, а како што посведочија и некои од присутните на бдението, „Крштевањето навистина го менува животот“, бидејќи „нашите чувствителности, потекла и приоритети се среќаваат во Христос и се хранат од Неговиот живот, како гранки од лозата“.
„Конкретно, тоа значи дека голем дел од она што веќе постоело во нас се преобразува, бидејќи се насочува кон служење, престанува да биде приватен дар и се наклонува кон општото добро. Од ова не треба да се плашиме, бидејќи никогаш не создава униформност“, рече Папата.
Слушање и дијалог за раст на правдата и братството
Како алтернатива на конфузијата и стандардизацијата што во библискиот Вавилон ги довеле градителите на кулата, „тоталитарен и исклучиво човечки проект“, до тоа повеќе да не ги разбираат своите ближни, Папата ја предложи сликата на Неемија, управителот кој „ја вклучува целата заедница во обновата на Ерусалим“, спомнат во енцикликата Magnifica Humanitas.
„Денешната обнова значи да се признае дека, меѓу мноштвото гласови и визии кои понекогаш потсетуваат на помешаните на јазиците, сè уште постои светла можност: заедничката можност да градиме, да ја преобразуваме различноста во ресурс и да ги направиме слушањето и дијалогот заедничка основа врз која можат да растат правдата и братството“, рече Папата.
Синодалноста спречува плурализмот да стане неред
Папата продолжи со цитат од својата енциклика, потсетувајќи дека „во рамките на ова заедничко дело, христијаните го наоѓаат својот начин на градење: насочувајќи ги своите дела кон Бога, така што во Неговата светлина плурализмот не се распаѓа во неред, туку, во синодалност, станува простор во кој човештвото ги открива своите цврсти темели и својата крајна цел“.
Дали делото на христијаните допира до душата на градовите?
Потоа папата Лав се осврна на синодалниот пат, кој ѝ овозможило на епархиската заедница подлабоко да се запознае и да се слуша. Тој размислуваше за посебниот однос меѓу Црквата и градот, кој се остварува меѓу луѓето, во работата, во односите, но и во различните заедници и здруженија.
Тука се појавува посебноста на христијанската мисија во големите урбани средини, каде што се обликува културата. Папата го постави прашањето што папата Фрањо го поставува во Evangelii Gaudium: дали она што сме и она што го правиме како христијани стигнува „таму каде што се формираат нови наративи и парадигми“, односно до „најдлабоките јадра на душата на градовите“?
Одговорот, според Папата, бара напор „да не се расејуваме и да не се затвораме во групата или реалноста во која веќе се чувствуваме безбедно, меѓу луѓе што секогаш ја пеат истата мелодија“.
Да се научи духовната уметност на внимателноста
За да се допре срцето на Мадрид, нагласи Папата, потребно е да бидеме свесни „дека вистината е симфониска и секогаш нè надминува“, но и да посакуваме „да го пронајдеме Воскреснатиот, Кој секогаш е пред нас, ни претходи и можеби веќе е присутен таму каде што сè уште не сме Го барале“. Ова се неопходни услови за евангелизацијата.
„Во големите градови, повеќе отколку каде било на друго место, понекогаш чувствуваме дека веќе немаме мапи за безбедно движење. Затоа треба повторно да ја научиме духовната уметност на внимателноста, без која дури и проповедањето на Евангелието ризикува да стане безлично повторување и, губејќи ја својата ефикасност, да отстапи место на фрустрација и недоверба“, рече Папата.
Евангелието за човештвото гладно за правда и жедно за вистина
Во Мадрид, потсети папата Лав XIV, Бог „го познава секое срце на неговите жители“ и во Својата милост „сака секој да биде спасен“ преку жртвата на Исус. Секој човек е создаден за живот во полнота, а присуството на Црквата во еден голем град „е парабола за ова таинство на спасението“.
Не е случајно, нагласи Папата, што токму во градовите „апостолите ја основале Црквата во зародиш, наидувајќи не само на отфрлање, туку и на прифаќање, таму каде што луѓето најприродно се соочуваат со различноста и промените“.
„Не дозволувајте ништо да ве вознемирува, не дозволувајте ништо да ве плаши! Заедно, како епархиска Црква, можете да го понудите евангелското сведоштво што ги ослободува најдобрите енергии на човештвото, бомбардирано со слики и зборови, но сепак гладно за правда и жедно за вистина. Имајте вера во сè поочигледниот факт дека човек може да се врати на верата или да ја доживее за првпат во зрелоста. Подгответе се да ги дочекате новите почетоци не како исклучок, туку како правило на мисијата“, порача Папата.
Заедничко расудување во парохиските совети
Папата повика да се вложува во парохиските и епархиските совети, кои не треба да се сведуваат на „бирократски формалности“, туку да се вреднуваат како „места на меѓусебно слушање за да се практикува расудувањето“. Така заедниците ќе можат да разберат „каде Господ нè сака, што очекува од нас и на какви преобраќања нè повикува“.
На тој начин, рече Папата, „богослужението станува живот, а меѓу луѓето се раѓаат врски на братство и проекти на солидарност“. Тој ги замоли свештениците да ја користат праксата на заедничко расудување, една од најголемите можности што ги нуди синодалноста.
„Драги браќа, без да ве одвлекува од суштината, редовното запирање со вашите луѓе за да го толкувате животот во населбите, културните промени, општествените тензии и црковните практики во светлината на Евангелието, ќе ја збогати и ќе ја утеши вашата служба“, рече папата Лав.
Да се вкуси радоста на Светиот Дух
Според Папата, расудувањето ќе им помогне на заедниците да излезат од изолацијата и „да ја доживеат радоста на Светиот Дух“, која ни недостига кога „црковниот живот го сведуваме на рутина во која секој останува затворен во своите навики и улоги“.
Не треба да се плашиме од Духот, рече Папата, туку треба да Му се радуваме, бидејќи Тој „ги вдахновува звањата и ги зближува во единство“, дури и ако понекогаш предизвикува „движење, дискусии и барање нови рамнотежи“.
Божјото Слово се гледа на вашите лица
На крајот, папата Лав се осврна на сведоштвата слушнати на бдението, кои „пееле“ за тоа каков живот има во Црквата во Мадрид: госпел музика со привлечен ритам од семејство дојдено во Мадрид од Перу да се почувствува „добредојдено со раширени раце“, и покрај тоа што многумина „слушнале за предрасуди и разочарувања“.
„Љубезноста дури и на малкумина може да го победи стравот на многумина. Бидете за сите како отворена Библија: Божјото Слово нека се гледа на вашите лица и во вашите животи. Љубовта, всушност, е јазикот што прави сите да се чувствуваат како дома“, порача папата Лав XIV.
Ватикан њуз/к.мк
