Генералниот секретаријат на Синодот ги објави конечните извештаи на Студиските групи 6 и 7, формирани во рамките на синодалниот процес. Документите нудат конкретни насоки за развој на односите меѓу епископите, посветените лица, црковните движења и другите харизматски заедници, како и за обновување на посетите ad limina Apostolorum.
Предлозите се насочени на Црква што е повеќе мисионерска, во која споделената одговорност, дијалогот и учеството на различните членови на Божјиот народ стануваат конкретна практика.
Предлозите ќе му бидат претставени на Папата
Двата извештаи се резултат на работата на Студиските групи создадени за продлабочување на некои од насоките што произлегоа од XVI Редовно генерално собрание на Епископската синода.
Заклучоците ќе му бидат претставени на Светиот Отец и имаат цел да предложат практични решенија за примена на синодалното учење во животот на локалните Цркви.
Преобразување на односите
Една од главните теми е потребата од обновување на односот меѓу епископите и различните форми на посветен живот и црковно учество.
Во извештајот се нагласува дека соработката не треба да се ограничува само на поединечни иницијативи, туку треба да стане дел од секојдневниот живот и пасторалното планирање на епархиите. Посветените мажи и жени се повикани целосно да учествуваат во мисијата на Црквата, при што нивните харизми треба да бидат препознаени и промовирани.
Истиот пристап се предлага и во однос на црковните движења и новите заедници. Нивното присуство се смета за дар за локалната Црква, кој може да придонесе за евангелизација и пасторална обнова.
Посетите ad limina: време за заедничко расудување
Студиската група посветена на посетите ad limina предлага тие да не се гледаат само како исполнување на канонска обврска и претставување информации пред Светиот Престол, туку пред сè како духовен и пастирски момент.
Подготовката за посетата треба да вклучи пошироко учество на епархиската заедница. Епископите можат да соберат мислења и предлози од свештеници, монаси, монахињи и лаици, така што средбата во Рим ќе ја одрази реалноста, предизвиците и надежите на локалната Црква.
На овој начин, посетата станува можност за меѓусебно слушање, заедничко расудување и зајакнување на заедничката мисија.
Духовната димензија на посетата во Рим
Извештајот става посебен акцент на духовната димензија на посетите ad limina. Молитвата пред гробовите на апостолите, средбите со Папата и разговорите со различните служби на Римската курија треба да им помогнат на епископите во нивната служба и да ја зајакнат врската меѓу локалните Цркви и Вселенската Црква.
Во овој контекст се препорачува поголемо внимание да се посвети на времето за молитва, дијалог и духовно расудување, заедно со потребната административна подготовка.
По посетата: продолжување на патот
Синодалната логика покажува дека посетата ad limina не завршува со враќањето на епископот во неговата епархија. Потребно е да се следат преземените обврски и насоките што произлегле од средбите во Рим.
Така, посетите ad limina можат да станат дел од континуиран процес на слушање, расудување и мисионерска обнова.
Црква со споделена одговорност
И двата извештаи укажуваат на истата перспектива: синодалноста не е само метод на работа, туку начин на живеење на црковната заедница.
Поблиската соработка меѓу епископите, посветените лица, свештениците, лаиците и црковните движења, како и обновувањето на посетите ad limina, имаат цел да поттикнат поактивно учество на сите во мисијата на Црквата.
Тоа е пат кон заедници способни да слушаат, заеднички да расудуваат и поуверливо да сведочат за Евангелието во денешниот свет.
Ватикан њуз/к.мк
