По повод презвитерското собрание што се одржува во Мадрид, Шпанија, папата Лав XIV ги повика свештениците да не се обесхрабрат од предизвиците и секуларизмот, туку да сфатат дека нивната побожност и близината со Христос можат да им помогнат на другите да препознаат дека Господ ќе им помогне да ги исполнат најдлабоките желби на своето срце.
„За да бидете свештениците што ѝ се потребни на Црквата денес, ви го оставам истиот совет на вашиот свет сограѓанин, свети Иван од Авила: ‘Бидете целосно Негови.’ Бидете свети!“
Папата Лав ги упати овие зборови во писмо упатено до свештениците на Мадридската надбискупија по повод презвитерското собрание Convivium, што се одржува на 9 и 10 февруари 2026 година во шпанската престолнина.
Во писмото, потпишано на 28 јануари 2026 година, на споменот на Учителот на Црквата свети Тома Аквински, Папата ги знае предизвиците со кои се соочуваат свештениците. Тој посочи дека, среде немир и секуларизам, постои уште поголема потреба да се живее светоста и да им се помогне на другите да ги исполнат најдлабоките желби на своето срце со присуството и љубовта на Господ.
Повик на искрено размислување за предизвиците и можностите
Папата започна со забелешка дека времето во кое живее Црквата ги повикува свештениците да застанат заедно во мирно и искрено размислување, „не толку за да останат насочени кон непосредни дијагнози или кон управување со итности, туку за да научат длабински да го читаат моментот што сме повикани да го живееме, препознавајќи, во светлината на верата, и предизвици и можности што Господ ги отвора пред нас.“
По тој пат, рече тој, станува сè понеопходно да се воспитува нашиот поглед и да се вежбаме во расудување, за појасно да го забележиме она што Бог веќе го прави, често тивко и ненаметливо, во нашата средина и во нашите заедници.
Ова читање на сегашноста, нагласи Папата, не може да ја занемари културната и општествената рамка во која верата денес се живее и се изразува. „Во многу средини,“ рече тој, „набљудуваме напреднати процеси на секуларизација, растечка поларизација во јавниот говор и тенденција сложеноста на човечката личност да се сведува на толкување низ идеологии или преку делумни и недоволни категории.“
Верата ризикува да стане средство или да се прогласи за ирелевантна
„Во таков контекст,“ продолжи Папата, „верата ризикува да биде инструментализирана, обезвреднета или истисната на маргините како нешто ирелевантно, додека се вкоренуваат облици на заеднички живот што се одвиваат без какво било упатување на трансцендентното.“
На тоа, истакна тој, се надоврзува и „длабока културна промена што не може да се игнорира“, имено „постепеното исчезнување на заедничките точки на ориентација.“
Тој потсети дека долго време христијанското семе наоѓало почва што била во голема мера подготвена, бидејќи моралниот јазик, големите прашања за смислата на животот и одредени темелни поими барем делумно биле споделени. Со жалење за сегашната состојба, забележа дека „оваа заедничка подлога значително ослабнала.“
Како последица, многу основни идеи што им помагале на луѓето да ја разберат и да ја пренесуваат христијанската порака со векови, повеќе не се саморазбирливи, а во многу случаи веќе не се ниту разбрани.
„Сега,“ рече тој, „Евангелието не се соочува само со рамнодушност, туку и со поинаков културен хоризонт, во кој зборовите веќе не го носат истото значење, и каде што првичното навестување не може да се земе здраво за готово.“
Нов немир што само Христос може да го исполни
Сепак, папата Лав рече дека е „уверен дека во срцата на многумина, особено кај младите, денес се отвора нов немир“, особено затоа што „апсолутизирањето на благосостојбата не ја донесе очекуваната среќа; слободата одвоена од вистината не го создаде ветеното исполнување; и материјалниот напредок, сам по себе, не успеа да ја задоволи длабоката желба на човечкото срце.“
Сето тоа, призна тој, придонесува за растечко чувство на замор и празнина, знаци дека само Бог може да ги исполни овие внатрешни празнини.
Луѓе поистоветени со Христос
Нагласувајќи дека Господ веќе дејствува и оди пред нас со Својата благодат, Папата ги потсети свештениците дека оние што ѝ се потребни на Црквата денес „секако не се луѓе определени од умножување на задачи или од притисокот на резултатите“, туку „луѓе поистоветени со Христос, способни да го носат своето служење преку жива врска со Него, хранети од Евхаристијата и изразени во пасторална љубов обележана со искрен дар од самите себе.“
Папата појасни дека „не станува збор за измислување нови модели или за редефинирање на идентитетот што сме го примиле.“
Наместо тоа, објасни папата Лав, станува збор „повторно да се предложи, со обновен интензитет, свештенството во неговото најавтентично јадро, да се биде alter Christus, дозволувајќи Му Нему да го обликува нашиот живот, да ги обедини нашите срца и да му даде облик на едно служење што се живее од блискоста со Бог, од верната посветеност на Црквата и од конкретната служба на народот доверен на нашата грижа.“
Целиот живот на свештеникот, додаде тој, треба да упатува на Бог и да ги придружува другите кон Таинството, без да го присвојува Неговото место.
Повторувајќи дека Црквата е за сите, Светиот Отец повторно ја нагласи важноста на свештеничкото братство.
Во таа смисла, Папата истакна дека „никој не треба да се чувствува изложен или сам во извршувањето на служењето“, повикувајќи ги „заедно да му се спротивстават на индивидуализмот што го осиромашува срцето и ја ослабува мисијата.“
Папата Лав заврши охрабрувајќи ги шпанските свештеници во нивното служење, повикувајќи ги да Му се поклонуваат на Христос, да бидат луѓе на длабока молитва и да го поучуваат својот народ да го прави истото.
Ватикан њуз/к.мк
