Милиони луѓе живеат едни покрај други во големите градови, но тоа не значи дека навистина се блиски.
Среде брзото темпо, високите згради, сообраќајот и преполните распореди, расте еден феномен: осаменост среде мноштвото.
Токму кон оваа реалност папата Лав XIV ја насочува молитвената накана за месец август. Тој ја повикува целата Црква да се моли „за евангелизација во големите градови“, за таму да се пронајдат нови начини за проповедање на Евангелието и за градење заедници што знаат да примат, да слушаат и да создаваат вистински односи.
Овој повик оди подалеку од едноставно организирање повеќе парохиски активности. Папата укажува на потребата од промена на перспективата. Големите градови носат огромно културно богатство, можности и креативност, но истовремено можат да поттикнат изолација, анонимност и чувство дека секој човек мора сам да се соочи со животот.
Во таков контекст, евангелизирањето пред сè значи приближување. Тоа значи да научиме да го препознаваме другиот, да понудиме време, да слушаме и да внесуваме надеж.
Честопати првото проповедање на Евангелието се случува преку едноставен гест на добредојде, искрен разговор или подготвеност да се оди покрај човек што се чувствува невидлив.
Повикувајќи на „креативни пристапи“, папата Лав XIV нè потсетува дека мисијата на Црквата не е ограничена само на традиционалните простори. Евангелието треба да стигне до луѓето во станбените згради, универзитетите, болниците, дигиталните средини, работните места и на многу други места каде што мажите и жените поминуваат значаен дел од својот живот.
Наканата за август е и повик за самоиспитување. Во градови што се сè повеќе технолошки поврзани, дали сме способни да создаваме вистински човечки односи? Дали знаеме да ги препознаеме оние што се сами? Можат ли нашите заедници да бидат дом за оние што бараат смисла, прифаќање и пријателство?
Молејќи се за оваа накана, христијаните се повикани да бараат од Бога нови мисионерски поттици, но и самите да станат живи знаци на Христовата близина.
Градот се преобразува кога некој ќе одлучи да го гледа својот ближен како брат или сестра, а не како уште едно лице во толпата.
Можеби евангелизацијата на големите градови започнува токму вака: со средба што ја открива анонимноста и ја враќа надежта.
Алетеја/к.мк
