Папата Лав XIV ја одржа својата петта катехеза за Sacrosanctum Concilium, Конституцијата на Вториот ватикански собор за светата Литургија. Размислувајќи за црковната димензија на литургиската молитва, тој ја опиша литургијата како „место на средба“, односно како Божја иницијатива со која Бог му се приближува на човештвото во Својот Син.
Папата Лав XIV во среда, 5 август 2026 година, ги продолжи своите генерални аудиенции, по неколкунеделниот летен престој во Кастел Гандолфо.
Обраќајќи им се на илјадниците верници собрани во базиликата „Свети Петар“, Папата ги продолжи своите размислувања за Конституцијата Sacrosanctum Concilium, фокусирајќи се на значењето на литургиската молитва.
„Како што нè учи апостол Павле, Светиот Дух е Оној што нè учи да се молиме“, рече Папата. „Од денот на Педесетница, Духот живее во Црквата, вдахновувајќи ја секоја нејзина активност, а особено молитвата.“
Оттогаш, нагласи тој, Црквата „никогаш не престанала да се собира за да ја слави пасхалната тајна“.
Повторно откривање на молитвата во нејзината вистинска форма
„Во нашето време“, продолжи Папата, „во средини во кои доминира начин на размислување обележан со ефикасност и конзумеризам, молитвата може да изгледа бесмислена и неважна“.
Во свет во кој „науката и технологијата тврдат дека ги даваат сите одговори“, молитвата може да изгледа како бегство од реалноста или како уште една психолошка техника насочена кон лична благосостојба.
Сепак, нагласи Папата, молитвата „вреди повторно да се открие во нејзината вистинска форма“.
Место на средба со Бога
Конституцијата Sacrosanctum Concilium сериозно ја зема предвид оваа потреба. Соборскиот документ покажува дека зборот „молитва“ ја означува литургијата во нејзината целина.
Ова гледиште е одлучувачко, објасни Светиот Отец, „затоа што ја водеше литургиската реформа, правејќи го активното учество на верниците нејзин централен столб“.
Литургијата, рече тој, пред сè е „место на средба“, место на Божјата иницијатива со која Бог му се приближува на човештвото во Својот Син.
Осветување на секојдневниот живот
Секоја недела и секој ден, Евхаристијата и службите на часовите се „здивот на животот на Црквата, преку кој Светиот Дух циркулира низ нејзиното Тело“, рече Папата.
Во оваа молитва, Христос „ја соединува со Себе целата човечка заедница, придружувајќи ја со Својата песна на божествена пофалба“.
„Поврзана со Евхаристијата, чија светлина ја продолжува, Литургијата на часовите го осветува времето на нашиот секојдневен живот“, рече папата Лав XIV.
Потоа ги опиша различните моменти на молитвата во текот на денот: „наутро го започнуваме денот со вера и благодарност; напладне бараме сила да останеме верни среде нашите напори; навечер, по завршувањето на работата, Вечерната молитва го придружува моментот на зајдисонце; а ноќе заспиваме доверувајќи се на Божјиот мир“.
Секој час е чин на надеж
Папата Лав XIV ја заврши катехезата нагласувајќи дека „секој час е чин на надеж“.
„За време на нашето земно ходочестие“, рече тој, „ние бдееме, чекајќи го заедно со целата Црква славното доаѓање на Господ“.
Ватикан њуз/к.мк
