На 26 јули, католиците низ светот ќе го одбележат Светскиот ден на бабите, дедовците и возрасните лица, годишен ден посветен на важната улога што повозрасните ја имаат во животот на Црквата, семејствата и општеството.
Папа Frawo го востанови Светскиот ден на бабите, дедовците и возрасните лица во 2021 година, со цел да се истакнат повикот и достоинството на постарите лица. Овој посебен ден ги повикува сите верници да ја препознаат мудроста, искуството и духовните дарови што постарите генерации продолжуваат да ги нудат.
Годинешната тема, избрана од папа Лав XIV, доаѓа од зборовите на пророкот Исаија.„Никогаш нема да те заборавам.“ Овие зборови силно одекнуваат во срцата на многу возрасни лица, особено кај оние што се соочуваат со осаменост, болест, загуба или чувство дека се занемарени во свет што брза напред. Преку пророкот, Бог го уверува Својот народ дека е познат, возљубен и запаметен.
Темата носи и порака на надеж и благодарност. Бабите, дедовците и возрасните лица се живи сведоци на верата, истрајноста, жртвата и љубовта. Низ децении радости и борби, тие помогнале во обликувањето на семејствата, заедниците и парохиите. Нивниот живот сведочи за Божјата верност низ генерациите.
Многу баби и дедовци се духовна основа на своите семејства. Тие ги учат децата да се молат, ги пренесуваат семејните традиции и раскажуваат сведоштва за верата што инаку би можеле да бидат заборавени.
Безброј католици својот однос со Христос го поврзуваат со влијанието на баба што верно ја молела Бројаницата, дедо чиј тивок пример сведочел за чесност и посветеност, или постар парохијанин чија добрина ја покажувала Христовата љубов.
Пораката на папа Лав не е упатена само до повозрасните. Таа е повик и до помладите генерации. Ако Бог ветува дека никогаш нема да нè заборави, тогаш и христијаните се повикани да живеат на ист начин.
Светскиот ден на бабите, дедовците и возрасните лица нè повикува да ја отфрлиме културата на рамнодушност и да прифатиме култура на средба, благодарност и припадност. Тој нè потсетува дека секоја животна возраст има достоинство и цел.
Парохиите можат на значаен начин да го одбележат овој ден преку посета на постарите членови на заедницата. Посети на домови за стари лица, помош за превоз до света Литургија, меѓугенерациски средби, молитвени иницијативи за оние што се врзани за домот, телефонски повици, картички и лични посети можат длабоко да допрат нечие срце.
Овие гестови ја пренесуваат важната вистина дека ниту еден член на Телото Христово не е заборавен.
Годишното одбележување нуди и можност за лично размислување. Секој од нас може да се запраша кој во моето семејство има потреба од посета или телефонски повик. Кој постар сосед би се израдувал на дружење. Како можам да ја почитувам мудроста и искуството на постарите генерации. Што може да направи нашата парохија за да биде погостољубива и поподдржувачка кон возрасните лица.
Додека Црквата го одбележува Светскиот ден на бабите, дедовците и возрасните лица, да Му благодариме на Бога за безбројните начини на кои постарите луѓе го збогатуваат нашиот живот и ги зајакнуваат нашите верски заедници.
Нивното сведоштво нè потсетува дека човечкото достоинство останува полно и во староста и продолжува да свети како одраз на Божјата љубов.
Нека секоја баба, секој дедо и секое возрасно лице го слушне Господовото ветување и нека знае дека тоа е вистина. Тие се длабоко љубени, бескрајно вредни и никогаш заборавени.
„Може ли жена да го заборави своето доенче, да не се сожали на чедото од својата утроба? Па и кога таа би го заборавила, Јас нема да те заборавам.“ (Исаија 49,15)
Џејк Самур/к.мк
