На неделната молитва Ангел Господов, во недела 11 јануари 2026 година, папата Лав ги охрабрува христијаните да размислуваат за дарот на нивното крштевање и „да сведочат за него со радост и доследност“.
Под светлото зимско сонце, папата Лав ги поздрави илјадниците верници собрани на плоштадот „Свети Петар“ во неделата за да го прослават празникот Крштевање Господово.
Одбележан во неделата по Богојавление, празникот го означува крајот на божиќниот период и ја воведува Црквата во редовно време и почетокот на новата литургиска година.
„Ова е време“, рече Папата од прозорецот на Апостолската палата, „кое нè поканува заедно да го следиме Господ, да го слушаме Неговото слово и да ги наследуваме Неговите гестови на љубов кон нашите ближни“.
Исусовото крштевање во водите на Јордан, продолжи Папата, е покана до секој од нас да ги обнови ветувањата на Светата Тајна, „која нè прави христијани, нè ослободува од гревот и нè преобразува во Божји деца преку силата на Неговиот животворен Дух“.
Коментирајќи го Евангелието според Матеј, папата Лав објасни дека, во овој настан, „целото Божество е присутно во историјата: исто како што Синот слегува во водите на Јордан, така и Светиот Дух слегува врз него и, преку него, ни е даден како сила на спасение“.
Крштевањето го внесува секој од нас во Црквата
„Бог не го гледа светот од далеку, без да ги допре нашите животи, нашите рани и нашите надежи“, продолжи Римскиот епископ. „Тој доаѓа меѓу нас со мудроста на своето Слово кое стана тело, привлекувајќи нè во изненадувачки план на љубов кон целото човештво.“
На големо чудење на Иван Крстител, самиот Господ избира да биде крстен „како сите грешници, за да ја открие бескрајната Божја милост“.
Светата Тајна Крштевање, рече папата Лав, го воведува секој од нас во животот на Црквата, „Божјиот народ, составен од мажи и жени од секој народ и култура, преродени од Неговиот Дух“.
Папата ги охрабри верниците да се сетат на „овој голем дар што го примивме“, обврзувајќи се „да сведочат за него со радост и автентичност“. Тој, исто така, се потсети на службата од тоа утро во Сикстинската капела, за време на која крсти дваесет новороденчиња, сега „наши нови браќа и сестри во верата“.
„Оваа прва Света Тајна е свет знак што нè придружува засекогаш. Во моментите на темнина Крштевањето е светлина; во животните конфликти е помирување; во часот на смртта е порта кон рајот.“
Ватикан њуз/к.мк
