Папата до алжирската заедница: Молитвата, милосрдието и единството се неопходни за христијанското присуство
Папата Лав XIV ја охрабри христијанската заедница во Алжир да остане вкоренета во молитвата, милосрдието и единството, пофалувајќи го нивното сведоштво и повикувајќи ги да бидат знак на мир и братство.
Папата Лав XIV во понеделник, 13 април 2026 година, се сретна со членовите на христијанската заедница во Алжир, во базиликата „Богородица Африканска“ во Алжир, што беше последниот настан од неговиот прв ден во земјата.
Поздравувајќи ги присутните, Светиот Отец изрази „ радост и татковска наклонетост“ што е заедно со заедница чие присуство го опиша како „дискретно и драгоцено“, обележано со „древно наследство и со светли сведоци на верата“.
Тој посебно се осврна на деветнаесеттемина мажи и жени убиени во Алжир во деведесеттите години, нагласувајќи дека тие избрале „да останат рамо до рамо со овој народ во неговите радости и таги“. Нивното сведоштво, рече Папата, и денес останува живо, а „нивната крв е живо семе што никогаш не престанува да дава плод“.
Светиот Отец потсети и на длабоките историски корени на христијанството во овој крај, истакнувајќи дека во оваа земја „одѕвонуваше огнениот глас на Августин од Хипон“, заедно со примерот на света Моника и на многу други светци.
„Сите треба да се молиме“
Осврнувајќи се на животот на Црквата во Алжир, папата Лав XIV најнапред се задржа на молитвата, опишувајќи ја како суштинска за христијанскиот живот.
„Сите треба да се молиме“, рече тој, потсетувајќи на зборовите на свети Иван Павле II дека „човекот не може да живее без молитва, исто како што не може да живее без дишење“.
Тој се повика и на сведоштвото на еден член од локалната заедница, истакнувајќи дека многумина доаѓаат во базиликата во потрага по тишина, за да ги искажат своите грижи, да се молат за своите ближни и да најдат некого што е подготвен да ги сослуша.
„Молитвата обединува, очовечува, зајакнува и го очистува срцето“, рече Папата, додавајќи дека преку молитвата „Црквата во Алжир сее човечност, единство, сила и чистота, допирајќи до места познати само на Господ“.
Милосрдието е повеќе од материјална помош
Осврнувајќи се на делата на милосрдието, Папата го истакна служењето на оние што им помагаат на ранливите, особено на децата со попреченост и на нивните семејства. Според него, таквото служење ја надминува рамката на материјалната помош.
„Милосрдието и служењето се повеќе од само обезбедување материјална помош“, рече тој. Тие стануваат „можност за благодат, овозможувајќи им на сите вклучени да растат и духовно да се збогатуваат“.
Тој покажа како едноставни дела, како што е посетата на болните, можат да прераснат во пошироки облици на поддршка и заедништво. Во таа смисла повторно се осврна на сведоштвото на мачениците, кои останале верни „пред лицето на омразата и насилството“.
Потсетувајќи се на зборовите на брат Лук од Тибхирин, кој одлучил да не си замине и покрај опасноста, Папата рече дека неговиот одговор бил едноставен: „Сакам да останам со нив“.
„Мир со вас“
Папата потоа зборуваше за единството и мирот, потсетувајќи дека мотото на неговата посета е земено од Евангелието: „Мир со вас!“
Тој наведе и еден ранохристијански натпис од Типаса, во кој стои: „Во Бога, нека владее мир и слога во нашиот заеднички живот.“ Уште од најраните денови на Црквата, истакна тој, мирот и слогата биле во средиштето на христијанската заедница.
Опишувајќи ја базиликата како знак на овој повик, папата Лав XIV рече дека таа претставува „Црква од живи камења, каде што заедништвото меѓу христијаните и муслиманите се обликува под покровот на Пресвета Богородица од Африка“.
Тој нагласи дека верата треба да поттикнува отвореност и братство.
„Верата не изолира, туку нè отвора, нè обединува и ги почитува нашите различности. Таа нè зближува и го чува достоинството на секого.“
Во свет обележан со поделби и конфликти, рече Папата, искуството на соживот во Алжир претставува важно сведоштво за единство и мир и е „убедлив знак“ за современиот свет.
„Во пустината никој не може да преживее сам“
На крајот од своето обраќање, папата Лав XIV се послужи со слика земена од алжирскиот пејзаж, потсетувајќи дека голем дел од земјата е пустина.
„Во пустината никој не може да преживее сам“, рече тој, додавајќи дека таквата средина го потсетува човекот на неговата потреба од другите и од Бога.
„Кога ја признаваме сопствената кршливост, нашите срца стануваат отворени за меѓусебна поддршка“, рече Папата, како и за барање „длабоко помирување на срцата и, со тоа, вистински мир“.
Охрабрувајќи ги верниците да продолжат во својата мисија, папата Лав XIV ги повика да останат „цврста и отворена заедница на верата“ и им се заблагодари за нивното сведоштво.
„Ве уверувам дека ќе ве спомнувам во моите молитви“, рече тој, доверувајќи ги на застапништвото на Марија, Богородица од Африка, пред да го упати својот благослов.
Ватикан њуз/к.мк
