Библискиот стих од Посланието до Ефесјаните – „Едно тело сте и еден Дух, како што сте и повикани кон една надеж на вашето звање“ е во срцето на Молитвената осмина за единство на христијаните. За 2026 година, молитвите и размислувањата се подготвени од верниците на Ерменската апостолска црква во соработка со Ерменските католички и евангелски заедници.
Овој текст, длабоко вкоренет во Светото Писмо и древната ерменска духовна традиција, нуди теолошко и духовно патување кон значењето на единството меѓу христијаните во овој поделен свет.
Материјалите за Молитвената осмина се подготвени во Светиот Престол, Ечмиџнич, духовниот и административен центар на Ерменската Апостолска Црква, во еден особено симболичен момент. Тие се совпаѓаат со благословот на мирото и повторното осветување на мајката катедрала на крајот на септември 2024 година, по десетгодишна реставрација. Овој настан станува вдахновение за размислување за живата и плодна заедничка вера што продолжува да ги обединува христијаните.
Предложените текстови се засноваат на вековни молитви, литургиски формули и химни родени во древни ерменски манастири и цркви, од кои некои датираат од 4 век. Ова духовно наследство нè потсетува дека единството не е нов проект, туку длабоко врежано во споменот и животот на Црквата.
Библиските корени на единството
Светото Писмо постојано сведочи за Божјиот повик за единство. Уште во Стариот Завет, зборовите на Авраам до Лот – „Ние сме браќа“ ја откриваат Божјата желба за мир и слога меѓу верниците. Законот на љубовта кон ближниот, формулиран во книгата Левит, како и пофалбата за братскиот соживот во Псалмите, нагласуваат дека простувањето и трпението се основа на заедништвото.
Новиот Завет го издигнува единството до неговата најдлабока духовна димензија. Во својата првосвештеничка молитва, Исус Христос ги моли своите ученици да бидат едно, како што тој и Отецот се едно (Иван 17). Ова не е едноставно отсуство на конфликт, туку жива духовна заедница заснована на љубов. Заповедта да се „љубиме еден со друг“ станува белег по кој светот ги препознава Христовите ученици.
Апостол Павле и сликата на Едното Тело
Посебно место зазема учењето на апостол Павле, кој ја опишува Црквата како едно тело со многу членови. Во Посланието до Ефесјаните, тој ги комбинира трите димензии на христијанското единство: едно тело, еден Дух и една надеж. Разновидноста на даровите и службите не го уништува ова единство, туку го прави живо и динамично.
Визијата на Павле ги надминува географските, етничките и културните граници. Црквата е универзална реалност во која сите верници, без оглед на нивното потекло, се обединети во надежта за спасение и вечен живот. Да се ограничи оваа мисија на една заедница или култура би значело да се негира самата суштина на Евангелието.
Единство одржувано од Духот
„Еден Дух“, ова значи дека Светиот Дух е извор и гарант на христијанското единство. Тој вдахнува живот во Црквата, ги надминува разликите и создава духовна близина меѓу верниците. Духот е тој што дава сила за заедничко сведоштво и служење, насочувајќи ги различните изрази на верата кон истото послание.
Единството не се сведува на надворешен договор или униформност, туку е плод на внатрешна преобразба. Тоа е знак на делувањето на Светиот Дух во светот и сведоштво за преобразителната сила на Христовата љубов.
Ерменската црква и живо искуство на единство
Ерменската апостолска црква нуди конкретна и длабоко проживеана слика за ова единство. Во исповедта на верата во „едната, света, католичка и апостолска Црква“ и во евхаристиската молитва, каде што верниците се прегрнуваат и пеат „Црквата стана една“, единството станува вистинско искуство, а не само догматска изјава.
Историјата на ерменското христијанство, обележана со мачеништво и верност, сведочи за силата на оваа вера. Единството овде не е апстрактен идеал, туку начин на живот што го зајакнува духовниот идентитет и го зајакнува заедничкото сведоштво на Црквата.
Повик до денешните христијани
Во свет каде што поделбите често го рануваат Телото Христово, апостолскиот повик за единство останува релевантен и итен. Тој е упатен не само до црковните заедници, туку и до секој верник. Да се живее во единство значи да се сведочи за љубовта Христова, да се поддржуваме еден со друг и да се ценат различните дарови со кои сме збогатени.
Молитвената осмина за единство на христијаните 2026 ги повикува верниците од целиот свет повторно да го откријат ова заедничко духовно наследство и да го направат единството не само цел, туку жива реалност, за доброто на Црквата и за сведоштво за светот.
Ватикан њуз/к.мк
