Патувањата на папата Лав XIV ја откриваат духовната жед на современиот свет

Патувањата на папата Лав XIV ја откриваат духовната жед на современиот свет

Милиони луѓе присуствуваат на средбите со папата Лав XIV, а во многу земји расте и бројот на возрасни кои примаат Крштение. Според Андреа Гаљардучи, ватиканист на агенцијата АЦИ Стампа, овие појави сведочат за обновена потреба од вера и за барање на Бога во сè посекуларизираниот свет. Пред Папата стои задачата да го препознае и искористи ова духовно будење, а во средиштето на неговата служба треба да остане евангелизацијата.

Гаљардучи истакнува дека враќањето на папата Лав XIV во Перу се покажало како настан од исклучителни размери. Три милиони луѓе излегле на улиците за да го видат папамобилот непосредно по пристигнувањето на Папата. Подеднакво впечатлив бил и одѕивот во Аргентина, каде што на светата Литургија присуствувале 2,5 милиони луѓе. Во Уругвај бројките биле помали, но на молитвеното бдение со младите учествувале 100.000 луѓе. Според авторот, тоа е особено значајно во земја со висок степен на секуларизација.

Слична појава можела да се забележи и за време на претходните патувања на Папата. На светата Литургија на парискиот Плас де ла Конкорд присуствувале 800.000 верници, а на мадридскиот Пласа де Сибелес 1,2 милиони луѓе.

Како што забележува авторот на блогот „Мандеј Ватикан“, зад овие бројки се крие нешто повеќе од интересот за личноста на Папата. Според него, тие откриваат длабок копнеж по Бога, своевидна носталгија и желба за враќање во духовниот дом. Таа потреба станува особено видлива таму каде што се појавува наследникот на Свети Петар.

Во Аргентина, топлото добредојде на папата Лав XIV имало и историска димензија. Земјата 39 години немала папска посета. Папата Фрањо, кој потекнуваше од Аргентина, никогаш не се врати во својата татковина како Папа.

Враќање кон верата во секуларизираниот свет

Според Гаљардучи, сè поочигледно е дека во свет во кој се чинеше дека Бог е потиснат на маргините, повторно се јавува потреба од вера.

Особено впечатлив пример е Франција, каде што веќе неколку години постојано расте бројот на возрасни кои примаат Крштение за време на Велигденското бдение.

Овој Велигден таму биле крстени повеќе од 21.386 возрасни и млади. Тоа претставува раст од 28 отсто во споредба со претходната година. Во текот на една деценија бројката се зголемила повеќе од трипати, бидејќи во 2015 година биле забележани помалку од 4.000 вакви крштевања годишно.

Појавата е толку значајна што во парискиот регион било свикано посебно заседание, регионална синода, за подобро да се разберат причините за овие обраќања.

Слични тенденции се забележуваат и во Азија. Во Сингапур бројот на возрасни катекумени надминал 1.250, а во Хонг Конг биле забележани повеќе од 2.500 крштевања.

Пораст на бројот на возрасни кои примаат Крштение е забележан и во Соединетите Американски Држави. Во Надбискупијата Лос Анџелес тој изнесувал 139 отсто, во Чикаго 52 отсто, а во Њујорк 36 отсто. Слични појави се забележуваат и во Белгија, Холандија, Швајцарија, Ирска, Австралија и Велика Британија.

Авторот забележува дека многу млади луѓе се пронаоѓаат и во традиционалистичките заедници. Според него, тоа треба да ја поттикне целата Црква на поголема грижа за литургијата, продлабочување на духовниот живот и враќање на Божјите работи на местото што им припаѓа.

Мисија, семејство и заштита на животот

Пораките што папата Лав XIV им ги упатуваше на младите за време на патувањето низ Јужна Америка имаа јасен и доследен карактер.

Во Уругвај, за време на бдението со младите, Папата ги охрабри никогаш да не се плашат и ја истакна важноста на љубовта и семејството.

Во Аргентина, обраќајќи им се на младите, ги повика да Му дозволат на Христос да ги преобрази.

Во Перу им довери мисионерска задача и ги повика да покажат посебна грижа кон луѓето што минуваат низ тешкотии.

Гаљардучи во овие настапи препознава карактеристичен модел во учењето на Папата. Хомилиите на Лав XIV носат мисионерска порака, а средбите со младите стануваат повик за лична ангажираност. Заштитата на животот и семејството, мисијата и секојдневната одговорност за другите се меѓу најважните теми на неговиот понтификат.

За време на патувањето во Уругвај, Аргентина и Перу, Папата се осврна и на политички и општествени прашања. Повика на политика која им служи на граѓаните, на почитување на достоинството на трудот и човековите права. Потсети и дека „економијата е за човекот, а не човекот за економијата“.

Во неговите говори постојано се појавуваа и проблемите што ги погодуваат обичните жители на Латинска Америка, како и повикот за заштита на човечкиот живот.

Папа мисионер и близина со луѓето

Според авторот, јужноамериканското апостолско патување овозможило да се забележи уште една важна димензија на понтификатот на Лав XIV, неговата близина со луѓето.

Радоста на Папата по пристигнувањето во Перу била јасно видлива. Гаљардучи го опишува пред сè како папа мисионер, но и како Папа на двете Америки, силно поврзан со Јужна Америка, а особено со Перу.

Еден од впечатливите моменти бил кога папата Лав XIV ја отпеал перуанската државна химна. Папата ја пеел напамет, следејќи ја мелодијата.

Авторот смета дека токму ваквите гестови помагаат да се разбере феноменот на папските патувања. Наспроти претходните мислења дека нивното време завршува, средбите со папата Лав XIV покажуваат дека тие можат да доживеат нова пролет.

Христијанството останува живо во свет исполнет со немири и промени, а луѓето продолжуваат да бараат духовно упориште.

Меѓу евангелизацијата и управувањето со Црквата

Гаљардучи сепак забележува дека самите бројки не ја прикажуваат целата сложеност на сегашната состојба.

Папата Лав XIV треба да ја продолжи евангелизациската мисија и истовремено да се соочи со предизвиците поврзани со управувањето на Црквата.

Католичката заедница минува низ интензивни внатрешни расправи. Авторот во овој контекст се осврнува на Црквата во Германија и на ставот на поранешниот претседател на Германската бискупска конференција, епископот Георг Бецинг, кој го критикувал Папата поради одбивањето сексуалните злоупотреби во Црквата да ги означи како системска појава.

Според Гаљардучи, ова прашање е од големо значење за германскиот Синодален пат, чија една од целите е да ги оправда промените во структурата и начинот на функционирање на Црквата. Авторот предупредува на опасноста да се прифати претпоставката дека самата сегашна структура на Црквата по природа создава средина погодна за злоупотреби.

Истовремено нагласува дека проблемот со нанесените рани не смее да се занемари.

За време на патувањето низ Јужна Америка, папата Лав XIV се сретна со лица кои претрпеле злоупотреба од претставници на свештенството. Според авторот, тоа бил важен гест во земји во кои Црквата се соочува со губење на довербата.

И покрај овие тешки искуства, луѓето продолжуваат да се свртуваат кон Папата и кон црковната заедница.

„Копнежот по Бога“ како предизвик за Црквата

Според Гаљардучи, сегашниот момент бара пред сè способност да се препознае и искористи духовното будење.

Црквата треба да ги собира неговите плодови, да го препознава она што е добро и да им излегува во пресрет на луѓето кои го бараат Бога.

Тоа не значи занемарување на неопходните одлуки поврзани со управувањето со Црквата. Ќе бидат потребни именувања и внимателна генерациска смена на одговорните позиции. Сепак, тие не треба да ја засенат најважната цел.

Како што нагласува авторот, во свет кој сè појасно покажува копнеж по Бога, во средиштето на целокупното дејствување на Црквата треба да остане евангелизацијата.

кта/к.мк

Категорија: Колумни

За авторот